Μια εξομολόγηση από καρδιάς από τον Αν. Καθηγητή Πνευμονολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών και Διευθυντή Πνευμονολογικής Κλινικής του ΠΓΝΠ στο Ρίο Αργύρη Τζουβελέκη. Μια εξομολόγηση για γιατρούς και πυροσβέστες.
«Ήρωες οι ιατροι και οι νοσηλευτές…ήρωες οι πυροσβέστες..Το δυστύχημα είναι ότι η πολιτεία δεν φρόντισε ούτε στη μία ούτε στην άλλη περίπτωση , ακόμα και εν καιρώ ακραίων συνθηκών, να δώσει οικονομικά κίνητρα για να επιβραβεύσει τα τωρινά σώματα και να ενισχύσει την μελλοντική πρόθεση διορισμού νέων επαγγελματιών στους συγκεκριμένους επαγγελματικούς τομείς. Έτσι λοιπόν οι μεν ξέμειναν να επαφύουν τις ελπίδες τους για παραμονή στην χώρα και αποφυγή της αποψίλωσης, σε περιβάλλοντα εκπαίδευσης (άραγε πόσα είναι αυτά), οι δε στον εθελοντισμό, με τα νούμερα των εθελοντών πυροσβεστών συγκριτικά με αυτά γειτονικων χωρών, όπως αυτά της Ρουμανίας, να είναι αποκαρδιωτικά…Δυστυχώς το ιατρο-νοσηλευτικό προσωπικό αλλά και τα σώματα ασφαλείας αμείβονται με βάση το θαυμαστό σύστημα ισόποσων αμοιβών των δημοσίων υπαλλήλων… Και δεν φταίει μόνο η πολιτεία σε αυτό, για τον απλούστατο λογο οτι αν μια κυβέρνηση εκδηλώσει πρόθεση να αυξήσει τους μισθούς αυτων των σωμάτων, όλοι αυτοι που ηρωοποιούν και χειροκροτούν θα βγουν σε πορείες διαμαρτυρίας επαναφέροντας τις απόψεις πολιτικών και πολιτών περί των πλέον ράθυμων και αντι-παραγωγικών μονάδων του δημοσίου…
Κάποτε ο Αριστοτέλης ειχε πει: τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων ενώ ακόμα πιο εύστοχο στην προκειμένη είναι ο όρος «Σιγαλιοβισμός» του Ντοστογέβσκι: Ειρωνικά είχε πει: Το κυριότερο είναι η ισότητα. Δεν μας χρειάζονται ανώτερες ικανότητες για το υψηλό επίπεδο των επιστημών. Άρα να κόψουμε τη γλώσσα του Κικέρωνα, να βγάλουμε τα μάτια του Κοπέρνικου, να λιθοβολήσουμε τον Σαίξπηρ – να ο Σιγαλιοβισμός»