Ο πρώην υπουργός Παιδείας επί ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Φίλης, με δηλώσεις του αφήνει σοβαρές αιχμές για την κυβέρνηση Μητσοτάκη σε σχέση με το τραγικό ναυάγιο στην Πύλο:
«Γιατί επί τόσες μέρες σιωπά για το έγκλημα στην Πύλο ο, κατά τα άλλα λαλίστατος, κ. Μητσοτάκης; Δεν έχει σχηματίσει γνώμη; Ζυγίζει το πολιτικό κόστος;
Νομίζει ότι με την εμπλοκή Ντογιάκου θα στεγανοποιηθεί η δικαστική έρευνα και με την απαγόρευση στους διασωθέντες ναυαγούς να μιλήσουν στους δημοσιογράφους θα δημιουργηθούν μέχρι τις εκλογές συνθήκες σύγχυσης και συγκάλυψης;
Πιστεύει ότι η συγκίνηση θα εξαερωθεί και θα τη διαδεχθεί η συγκαταβατική συμπεριφορά θλίψης και τελικά θα επικρατήσουν συνθήκες κοινωνικής αδιαφορίας, δηλαδή απανθρωπίας;
Για τον κ. Μητσοτάκη της αξία της ζωής είναι μικρή και υπολογίζεται με βάση το περιβόητο οικονομικό κόστος όπως φάνηκε με τις δηλώσεις του υποψηφίου βουλευτή του κ. Πνευματικού για τους καρκινοπαθείς.
Για άλλη μια φορά μετά τα Τέμπη, ο κ. Μητσοτάκης ποντάρει στη γενικευμένη τάση ατομισμού, στον κοινωνικό δαρβινισμό, σύμφωνα με τον οποίο είναι φυσικό φαινόμενο οι ισχυρότεροι να εξαφανίζουν τους ασθενέστερους. Με την ένοχη σιωπή και τον κυνισμό, διεκδικεί την ψήφο…
Η υπηρεσιακή κυβέρνηση χειρίζεται όλα τα θέματα με βάση τις πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Άλλωστε ο απελθών πρωθυπουργός έδωσε φάκελο με τις «εκκρεμότητες» στον υπηρεσιακό πρωθυπουργό και φρόντισε να εγκαταστήσει πρόσωπα της απολύτου εμπιστοσύνης του σε κρίσιμα υπουργεία, όπως τον επί των ημερών αρχηγό του Λιμενικού Θ. Κλιάρη στη θέση του υπουργού Ναυτιλίας.
Κι αυτός με τη σειρά του σιωπά για το έγκλημα… Άλλωστε ο εν λόγω κύριος, ως αρχηγός του Λιμενικού ήταν αυτός που εφάρμοσε την πολιτική των επιθετικών επαναπροωθήσεων. Έχει το know how της αποτροπής και των επακόλουθων εγκλημάτων.
Η σιωπή του κ. Μητσοτάκη και των εμπίστων του, αποκτά μεγαλύτερη σημασία καθώς αποκαλύπτονται πράξεις και παραλείψεις της ηγεσίας του υπουργείου Ναυτιλίας και του Λιμενικού, που ενισχύουν τα αμείλικτα ερωτήματα.
Η αποκάλυψη για τον κάβο με τον οποίο το σκάφος του Λιμενικού έδεσε το αλιευτικό λίγο πριν ναυαγήσει, η επιλογή του υπουργείου να αποκρύψει το κρίσιμο αυτό στοιχείο και να αναγκαστεί να το παραδεχτεί μετά τις καταγγελίες ναυαγών, η επιλογή να μην δημοσιοποιηθούν οι διάλογοι με τον υποτιθέμενο πλοίαρχο του αλιευτικού τον οποίο κατά την περίσταση ονομάζουν «λαθροδιακινητή» ή πλοίαρχο, η άρνηση των αρμοδίων να ανακοινώσουν ποια πρωτόκολλα διάσωσης εφαρμόστηκαν, είναι στοιχεία που ενισχύουν την εκτίμηση ότι το Λιμενικό έδρασε με βάση την τακτική της αποτροπής.
Δεν θέλουμε να προκαταλάβουμε τα συμπεράσματα της έρευνας. Με βάση όμως και το έγκλημα στο Φαρμακονήσι, για το οποίο καταδικάστηκε η χώρα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, είναι αναγκαίο να υπάρξει μια διεθνής ανεξάρτητη έρευνα, για ένα ναυάγιο – έγκλημα, αφού έγινε μάλιστα στα διεθνή ύδατα και έχει προκαλέσει διεθνές ενδιαφέρον».